ده سال بعد؛ زنان سیتی طلسم چلسی را شکستند و قهرمانی را به خانه بردند
آوریل ۲۰۱۶. منچستر. هوادارانی که تا آن روز بیشتر به مردان آبیپوش و گلزنیهای سرخیو آگوئرو عادت داشتند، ناگهان دیدند نیمه دیگر شهر هم دارد تاریخ میسازد. تیم زنان منچسترسیتی در ورزشگاه آکادمی، جام قهرمانی لیگ برتر زنان انگلستان را بالای سر برد. آن روز کمتر کسی فکر میکرد قهرمانی بعدی این تیم ده سال طول بکشد.
به گزارش فوتبالدخت ده سالی که پر بود از سلطنت مطلق چلسی، از شش قهرمانی پیاپی خواهران هیز، از حسرت و نزدیک شدنهای مکرر. و بالاخره در مه ۲۰۲۶، سیتی برگشت. این بار نه در سایه بمباران گل، که با اقتدار یک تیم ساختارمند.
جایی برای نگاه از بالا
لیگ زنان انگلستان (WSL) از ۲۰۱۱ شروع شد. قبل از آن، زنان فوتبال را در سایه مردان بازی میکردند. حالا اما ورزشگاهها پر میشود، بازیها از بیبیسی پخش زنده میروند و قراردادها میلیونپوندی شدهاند. آرسنال در سالهای اول حاکم بود، بعد لیورپول دو سال متوالی را برد، و از ۲۰۱۵ به بعد نوبت به دو قطبی چلسی و منچسترسیتی رسید. اما واقعیت این است: بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶، چلسی ۷ عنوان گرفته، سیتی فقط ۱ عنوان. تا هفته پایانی فصل ۲۰۲۶.
مربیانی که حرفهای جالبی زدند
نمیشود از این قهرمانی نوشت و از نیمکت فریادهای آندری یگلرتز نگفت. مربی سوئدی که ۲۰۲۴ جانشین گرت تیلور شد، پس از بردن جام در هفته آخر برابر آرسنال (۳-۱) با چشمانی اشکآلود به خبرنگار اسکای گفت:
«ده سال. بعضی بازیکنان ما آن قهرمانی ۲۰۱۶ را به خاطر ندارند، چون بچه بودند. من به آنها گفتم: شما سزاوار تاریخسازی در روز خودتان هستید، نه فقط مرور تاریخ دیگران.»
اما شاید جذابترین گفتوگو را اما هیز (حالا سرمربی تیم ملی آمریکا) پیش از بازی پایانی انجام داد. او در برنامه «فوتبال پنجشنبه» بیبیسی گفت:
«اگر منچستر قهرمان شود، نه به خاطر شانس، که به خاطر این است که سه سال متوالی اشتباهات بزرگ را یادداشت کرده و یکبهیک حلشان کرده. این تیم عطش دارد. در فوتبال زنان اروپا، عطش از پول مهمتر است.»
دستاوردهایی که فراتر از یک جام است
بیایید واقعگرا باشیم: قهرمانی ۲۰۲۶ سیتی فقط اضافه شدن یک ستاره به نشان باشگاه نیست. این تیم رکورد بیشترین کلینشیت (۱۲ بازی) و بهترین تفاضل گل (+۴۱) را در تاریخ WSL ثبت کرد. سه بازیکن سیتی در تیم منتخب سال لیگ قرار گرفتند. و مهمتر از همه، میانگین تماشاگر خانگی این تیم از ۵,۰۰۰ نفر در ۲۰۲۴ به ۱۸,۰۰۰ نفر در ۲۰۲۶ رسید. یعنی دخترها و پسرهای منچستری دوباره آبیها را در ورزشگاه آکادمی هو میکنند.
اما یک عدد وجود دارد که من به عنوان روزنامهنگار ایرانی را میخکوب میکند: در تیم قهرمان سیتی ۲۰۲۶، ۶ بازیکن از آکادمی خود باشگاه آمدهاند. همان اتفاقی که ما در فوتبال ایران هنوز در بخش مردان هم به سختی میافتیم.
حرف آخر: ذهن شما کجاست؟
خواننده عزیز، بگذارید صریح بگویم. وقتی ما در ایران هنوز سر میزهای تحلیلی بحث های عادی میکنیم دختری ۱۶ ساله به نام میا مورفی در فینال لیگ در ورزشگاهی پر از تماشاگر، پاس گل قهرمانی میدهد. قهرمانی سیتی و شکستن هژمونی چلسی فقط یک خبر ورزشی نیست؛ یک نشانه است. از آن نشانههایی که میگوید آینده فوتبال جهان نه با تعصب که با ساختار، نه با شعار که با آکادمی، و نه با نگاه مردسالارانه که با زمین بازی ساخته میشود.
سال ۲۰۲۶ شد. منچسترسیتی دوباره روی قله است. این بار، شاید برای ماندن.
یادداشت از عباس صادقزاده
